Stanisław Baran, konspiracyjny pseudonim „Eskimos” grał dla Limanovii, piłkarski mistrz Polski, uczestnik Mistrzostw Świata.

Stanisław Baran to jedyny zawodnik, występujący w klubie z terenu ziemi limanowskiej, który po latach zagrał w reprezentacji Polski, pojechał na Mistrzostwa Świata, zdobył mistrzostwo Polski. W Limanovii występował w szczególnych czasach, w rozgrywkach konspiracyjnych podczas II wojny światowej. Walczył z okupantem jako żołnierz Armii Krajowej. W Limanovii dbał o piłkarską formę, by po wojnie odnosić sukcesy na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w Polsce.

Stanisław Baran urodził się w 1920 roku. Miał wiele sportowych zamiłowań, ale postawił na piłkę nożną. Był wychowankiem Resovii Rzeszów. Już w wieku 18 lat pojechał na piłkarskie Mistrzostwa Świata, we Francji w 1938 roku (był wówczas piłkarzem Warszawianki). Polska po raz pierwszy zagrała na tej piłkarskiej imprezie. Nasza reprezentacja pod wodzą trenera Józefa Kałuży odpadła po jednym meczu, przegrywając z Brazylią po dogrywce 5-6 (cztery gole dla Polaków zdobył Ernest Wilimowski). Młodziutki Stanisław Baran całe spotkanie spędził na ławce rezerwowych. W reprezentacji zadebiutował jeszcze przed II wojną światową, 27 sierpnia 1939 roku w wygranym meczu 4-2 z Węgrami. Był to ostatnie spotkanie Polaków przed wybuchem wojny.

Po ataku Niemiec na Polskę, postanowił wyjechać z okupowanej stolicy. Schronił się w Limanowej, gdzie szybko zaczął działać w konspiracji pod pseudonimem „Eskimos”. Jako żołnierz AK brał m.in. udział z zabezpieczaniu zrzutów alianckich pod Mogielicą. W czasie wojny drużynę piłkarską miała ciągle Limanovia, w której zaczął występować również uczestnik Mistrzostw Świata z 1938 roku. Rozgrywki były zakazane przez niemieckiego okupanta, ale to nie zniechęcało to częstych sportowych pojedynków. Stanisław Baran wraz z Limanovią w 1943 roku pokonał m.in. Wisłę Kraków (3-2). Krakowski klub był już uznaną marką, bo przed II wojną światową dwukrotnie zdobywał mistrzostwo Polski w piłce nożnej (w 1926 i 1927 roku), czterokrotnie wicemistrzostwo (1923, 1930, 1931 i 1936 roku), a pięciokrotnie rozgrywki ligowe kończył na trzecim miejscu (1925, 1929, 1933, 1934 i 1938 roku).

Po wojnie Stanisław Baran wyjechał z Limanowej i piłkarsko związał się z ŁKS Łódź. Brał udział w pierwszym meczu reprezentacji Polski po zakończeniu II wojny światowej. 11 czerwca 1945 roku Polska przegrała na wyjeździe 1-3 z Norwegią. Łącznie w reprezentacji zagrał w 9 spotkaniach (ostatni raz w 1950 roku). Miał również sukcesy klubowe z ŁKS-em, w 1957 roku Puchar Polski, a w 1958 roku mistrzostwo Polski. Jako trener prowadził potem ŁKS na najwyższym szczeblu rozgrywkowym. Zmarł w wieku 73 lat w Łodzi. Dla kibiców ŁKS jest jednym z najważniejszych symboli lat piłkarskiej świetności.

AI w małej firmie. Jakie narzędzia oszczędzają czas i dają przewagę nad konkurencją? Kaczyński: nie ma mowy o miejscach na listach PiS dla ludzi, którzy odegrali rolę w rozbiciu partii

Na zdjęciu Stanisław Baran pierwszy z lewej.

Na podstawie:

Wielka Księga Limanowian

Więcej na temat Stanisława Barana: https://sport.onet.pl/pilka-nozna/ekstraklasa-stanislaw-baran-legenda-lks-u-najlepsze-lata-zabrala-mu-niemiecka/jxmvvkc

Zdjęcie pochodzi z artykułu: https://rfbl.pl/tadeusz-hogendorf/