Dziś Boże Ciało - uroczystość "Świętej Obecności Boga"

O znaczeniu Eucharystii, tradycji procesji oraz zanikaniu wiary w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie pisze ks. Tomasz Rąpała w materiale opublikowanym przez Diecezję Tarnowską. Duchowny dzieli się także osobistym wspomnieniem dotyczącym jego powołania.

Boże Ciało jest świętem Boga, który nie chciał pozostać daleko od człowieka. Już Stary Testament przygotowywał tę tajemnicę. Melchizedek składał w ofierze chleb i wino, manna na pustyni karmiła Izraela w drodze do Ziemi Obiecanej, a Pascha przypominała o wyzwoleniu przez krew baranka. Wszystkie te wydarzenia były zapowiedzią Chrystusa, który podczas Ostatniej Wieczerzy dał Kościołowi nowe i wieczne Przymierze w swoim Ciele i Krwi - pisze Ks. Tomasz Rąpała na stronie Diecezji Tarnowskiej.

W Eucharystii Stary Testament osiąga swoje wypełnienie. Manna dawała życie doczesne, Chrystus daje Chleb Żywy, który prowadzi do życia wiecznego. Baranek paschalny ocalił Izraela od śmierci, Chrystus – prawdziwy Baranek Boży – wyzwala człowieka z niewoli grzechu i śmierci. To już nie symbol, ale rzeczywistość. Pod postaciami chleba i wina sam Jezus pozostaje pośród swojego ludu.

Benedykt XVI w adhortacji Sacramentum Caritatis przypominał, że Eucharystia jest „sakramentem miłości”, ponieważ objawia miłość Boga posuniętą aż do końca. Nie jest jedynie wspomnieniem wydarzenia z przeszłości, ale rzeczywistą obecnością Zmartwychwstałego Chrystusa. Papież podkreślał, że w Eucharystii Jezus nie daje nam czegoś, ale daje samego siebie. Dlatego adoracja Najświętszego Sakramentu jest przedłużeniem Mszy świętej – jest trwaniem przy Tym, który pozostaje z nami aż do skończenia świata.

Procesja Bożego Ciała jest publicznym wyznaniem wiary, że Chrystus nie należy jedynie do wnętrza świątyni. On chce przechodzić drogami ludzkiego życia: przez nasze domy, rodziny, miejsca pracy, cierpienia i nadzieje. Niesiony ulicami świata przypomina, że Bóg zamieszkał pośród swojego ludu i nadal idzie razem z człowiekiem przez historię.

Uroczystość Bożego Ciała jest więc świętem obecności. Bóg nie pozostawił człowieka samego. Pozostał w Eucharystii jako pokarm dla pielgrzymów, światło dla zagubionych i źródło życia dla Kościoła. Jak mówił Benedykt XVI: „Kto spotyka Chrystusa w Eucharystii, nie może zachować tego doświadczenia tylko dla siebie”. Eucharystia prowadzi bowiem od adoracji do świadectwa, od ołtarza do codzienności, od spotkania z Chrystusem do miłości wobec drugiego człowieka.

Żyjemy dzisiaj w czasie Kościoła, gdzie niestety zanika wiara w obecność Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Zanika szacunek i należna cześć wobec utajonego Wcielonego Słowa w Hostii. Dlatego bardzo ważna jest adoracja, bardzo ważne jest, żeby na adorację prowadzić już małe dzieci. Dziecko wyczuwa świętość Boga i potem do tego powraca. Osobiście mogę zaświadczyć, że powołanie do kapłaństwa odsłaniało się przede mną właśnie podczas adoracji Chrystusa. Dlatego wiem czym jest trwanie przed obecnością i w obecności Jezusa Chrystusa. Pierwszym rozeznaniem jest zawsze obecność Boga. Powołuje tylko Bóg.

Niech Boże Ciało będzie dla nas dotknięcie te właśnie tajemnicy, że Bóg jest z nami i że – jak mówił Leon XIV – Bóg kocha zawsze wcześniej!

Ks. Tomasz Rąpała – rekolekcjonista, dyrektor CFR ARKA w Gródku nad Dunajcem, współpracuje z CFD salwatorianów w Krakowie.