Dziś w Kościele uroczystość Wszystkich Świętych

Uroczystość Wszystkich Świętych przypomina nam, że śmierć nie jest końcem ludzkiej egzystencji. Powołaniem człowieka jest życie wieczne - powiedział PAP sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski bp Artur Miziński.

Podkreślił, że w Kościele katolickim 1 listopada jest dniem bardzo radosnym, w którym wspomina się wszystkich, którzy odeszli z tego świata i są już w wieczności z Bogiem, który jest źródłem wszelkiego życia i szczęścia, jakiego człowiek poszukuje.

W Polskiej tradycji Wszystkich Świętych jest jednak również dniem zadumy i nawiedzania grobów bliskich. W tym roku z powodu epidemii od 31 października do 2 listopada cmentarze będą zamknięte.

W ocenie sekretarza generalnego KEP nie oznacza to, że nie można tego dnia wrócić pamięcią do osób, które odeszły.

Barokowe wnętrze zabytkowej świątyni i... drewniana sukienka Zamkną pół jezdni przy torach. Wahadło i utrudnienia

"Zgodnie z nauczaniem Kościoła katolickiego na temat świętych obcowania – +Kościół, którego głową jest Syn Boży – Jezus Chrystus+, to nie tylko wspólnota ludzi pielgrzymujących na ziemi, ale także wspólnota oczyszczających się, a więc zbawionych, którzy przygotowują się na spotkanie z Bogiem, jak i wspólnota tych, którzy już żyją w chwale nieba, a więc świętych" – powiedział bp Miziński.

Zwrócił uwagę, że "tę ostatnią wspólnotę tworzą zarówno osoby wyniesione na ołtarze, a więc: błogosławieni i święci, wyznawcy i męczennicy za wiarę i tzw. święci bezimienni, którzy, choć nie wyniesieni na ołtarze, to jednak poprzez swoją wiarę i zgodne z nią życie osiągnęli szczęście wieczne". "Uroczystość Wszystkich Świętych jest właśnie tym dniem, w którym o tym przypominamy. To ma nam również uświadomić, że każdy z nas powołany jest do świętości" – powiedział hierarcha.

Bp Miziński wyjaśnił, że "troska o świętość – to troska o naszą wiarę, która jest nie tylko przyjęciem prawdy o Bogu i uznaniem jej, ale także wejściem w tajemnicę Bożą, a więc przylgnięciem do Boga, zjednoczeniem się z Nim i naśladowaniem Go w naszym codziennym życiu".

Sekretarz generalny KEP podkreślił, że kultu świętych nie można stawiać na równi z czcią oddawaną Bogu. "Tylko On jest święty i jest źródłem świętości człowieka. W związku z tym w życiu świętych i błogosławionych można zobaczyć działanie łaski Bożej. Za ich wstawiennictwem możemy modlić się do Pana. Przykładem jest chociażby litania do Wszystkich Świętych" – powiedział biskup.

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa w Kościele nie wspominano żadnych świętych. Najwcześniej zaczęto oddawać cześć Matce Bożej. Potem kultem otoczono męczenników, nawiedzając ich groby w dniu narodzin dla nieba, czyli w rocznicę śmierci.

W IV wieku na Wschodzie obchodzono jednego dnia wspomnienie wszystkich męczenników. Z czasem zaczęto pamiętać o świątobliwych wyznawcach: papieżach, mnichach i dziewicach.

Większego znaczenia uroczystość Wszystkich Świętych nabrała za czasów papieża Bonifacego IV (+ 615), który zamienił pogańską świątynię, Panteon, na kościół Najświętszej Maryi Panny i Wszystkich Męczenników. Uroczystego poświęcenia świątyni wraz ze złożeniem relikwii męczenników dokonano 13 maja 610 roku. Rocznicę poświęcenia obchodzono co roku z licznym udziałem wiernych, a sam papież brał udział we mszy św. stacyjnej. Już ok. 800 r. wspomnienie Wszystkich Świętych obchodzone było w Irlandii i Bawarii, ale 1 listopada. Za papieża Grzegorza IV (828-844) cesarz Ludwik rozciągnął święto na całe swoje państwo.

W 935 r. Jan XI rozszerzył je na cały Kościół. W ten sposób lokalne święto Rzymu i niektórych Kościołów stało się świętem Kościoła powszechnego.

W ciągu roku liturgicznego w Kościele niemal każdego dnia przypada wspomnienie jednego lub kilku świętych bądź błogosławionych znanych z imienia. Jednak ich liczba jest znacznie większa. Wiele osób doszło do świętości w zupełnym ukryciu i nie zostali wyniesieni na ołtarze.

W Polsce Wszystkich Świętych jest dniem ustawowo wolnym od pracy. W PRL starano się nadać mu charakter świecki i nazywano go dniem "Wszystkich Zmarłych" bądź "Świętem Zmarłych".

W uroczystość Wszystkich Świętych w Kościele katolickim msze św. celebrowane są w białym kolorze szat liturgicznych, które symbolizują paschalną radość. Z kolei w godzinach popołudniowych, na cmentarzach odbywają się procesje, w których poleca się Bogu dusze zmarłych.

W tym roku z powodu pandemii i związanych z nią obostrzeń cmentarze zostały zamknięte. W świątyniach będą jednak celebrowane liturgie według porządku niedzielnego. Biskupi przypominają jednocześnie o limitach 7 mkw. na jedną osobę, które obowiązują w całym kraju w związku z tym, że jest on w strefie czerwonej.

W związku z tymi ograniczeniami duchowni zachęcają wiernych do korzystania z transmisji mszy św. za pośrednictwem radia, telewizji czy internetu. W poszczególnych diecezjach zostały wydane w tej kwestii specjalne dekrety. Na ich mocy biskupi diecezjalni udzielają wiernym dyspensy od fizycznego uczestnictwa w liturgiach w niedzielę i święta – a takim dniem jest m.in. przypadająca 1 listopada uroczystość Wszystkich Świętych.

Zgodnie z dekretem wydanym na polecenie papieża Franciszka przez Penitencjarię Apostolską, w tym roku odpust zupełny za zmarłych można uzyskać poprzez nawiedzenie cmentarza i modlitwę za zmarłych, choćby tylko w myśli, nie tylko od 1 do 8 listopada, ale w osiem dni dowolnie wybranych przez poszczególnych wiernych przez cały miesiąc listopad; dni te mogą być od siebie oddzielone.

Odpust zupełny związany ze Wspomnieniem wszystkich wiernych zmarłych, dla tych, którzy pobożnie nawiedzają kościół lub kaplicę i odmawiają tam "Ojcze nasz" i "Wierzę w Boga", może być przeniesiony na jakikolwiek inny dzień listopada, dowolnie wybrany przez poszczególnych wiernych.

Do uzyskania odpustu zupełnego należy spełnić trzy zwyczajne warunki: spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna i modlitwa w intencji Ojca Świętego.

Ponadto na mocy watykańskiego dekretu osoby starsze, chore oraz pozostałe, które nie mogą opuścić domu, na przykład z powodu restrykcji nałożonych przez władze w ich miejscach pobytu – mogą uzyskać odpust zupełny poprzez duchową łączność ze wspólnotą wiernych, którzy pobożnie nawiedzają miejsca święte, oraz wykluczają wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu i mają intencję, kiedy to tylko będzie możliwe spełnić trzy zwyczajne warunki oraz pomodlą się za zmarłych lub albo, jeśli podejmą medytacyjną lekturę jednego z fragmentów Ewangelii z liturgii za zmarłych, lub też, jeśli wypełnią uczynki miłosierdzia poprzez ofiarowanie Bogu cierpień i niedogodności swego życia.