Inauguracyjne posiedzenie Sądu Biskupiego

W czwartek Sąd Diecezjalny w Tarnowie zainaugurował nowy rok sądowniczy. Posiedzeniu przewodniczył biskup Andrzej Jeż. Wspólne obrady wszystkich pracowników sądu (w tym reprezentantów biegłych sądowych) były okazją do podsumowania roku ubiegłego.

Przy tej okazji oficjał Sądu Biskupiego – ks. prał. Rafał Wierzchanowski, złożył ordynariuszowi diecezji tarnowskiej szczegółowe sprawozdanie, przedstawiając niektóre dane statystyczne. Wynika z nich, że w roku 2019 sąd wydał 131 wyroków, zaś do procedowania przyjęto 203 nowe skargi. W poradniach prawno-kanonicznych z bezpłatnej pomocy skorzystało blisko 900 osób.

- Liczba toczących się spraw jest bardzo duża. Oznacza to, że kondycja wielu małżeństw nie jest najlepsza, że potrzeba pewnej formacji i budowania fundamentów, których młodzi – ze względu na aktualny kontekst społeczny i kulturowy – są dość często pozbawieni w swoich rodzinach generacyjnych. Podczas przesłuchań widać jak na dłoni, że wielu młodych bardzo rzadko upatruje w łasce sakramentu małżeństwa siłę do przezwyciężania trudności i moc do podejmowania obowiązków i wzajemnego uświęcania się. Jednak z drugiej strony, napawa nadzieją fakt, że sumienia ludzkie nie są całkowicie zagłuszone, że szukają oni w autorytecie Kościoła rewizji swojej sytuacji i uregulowania swojego statusu. Czasem pozaprotokolarne rozmowy budują, gdy zauważa się u stron procesu prawdziwą tęsknotę za życiem sakramentalnym – powiedział oficjał.

Z kolei biskup Andrzej Jeż, nawiązując do wybranych przemówień papieskich do Roty Rzymskiej, apelował, by pracownicy Trybunału nigdy nie przestawali być miłośnikami prawdy.

Prokuratura domaga się dla bp. Jeża kary więzienia w zawieszeniu; obrońcy – uniewinnienia Poważny wypadek, wezwano LPR.

- To niezwykle istotne, aby trybunały kościelne postrzegane były jako bliskie człowiekowi i sprawiedliwe. Oczywiście nie jest łatwo sprostać temu wymaganiu, gdyż współczesny człowiek skłonny do „obiektywizowania” subiektywnych odczuć jest coraz mniej chętny, by poddać się zewnętrznej weryfikacji. Bywa, że to nastawienie nie zmienia się nawet wtedy, gdy dokonującym oceny jest prowadzony przez Ducha św. Kościół. (…) Wzorem dla nas jest Jezus Chrystus, który przyszedł, aby zaświadczyć o prawdzie. Nie ulega wątpliwości, że kościelna działalność sądownicza jest formą partycypacji w przekazywaniu światu biblijnego orędzia o małżeństwie i rodzinie. Dzieje się tak dlatego, że prawo kościelne – którym w sposób szczególny kierują się sądy – nigdy nie jest oderwane od objawiania, którego szczytem i centrum jest osoba Jezusa Chrystusa. Wszak fundamentem prawa kościelnego jest prawo Boże. (…) Działalność sądu biskupiego ma być formą służby prawdzie, która swoje najgłębsze korzenie ma w samym Bogu. Trudno przecież wyobrazić sobie, by sędziowie, albo też inni pracownicy Trybunału, przez nieuwagę, albo pośpiech, przyczyniali się do niesprawiedliwości, która u wiernych mogłaby rodzić zamęt albo zgorszenie. Dlatego tak ważne jest, aby nigdy nie stracić z pola widzenia prawdy o pięknie powołania małżeńskiego, które dla zawierających je, stanowi drogę i przestrzeń wzajemnego uświęcania, pomocy, ofiary i rodzicielskiego spełnienia. Zatem prowadząc procesy małżeńskie i wydając wyroki „w Imię Boże” należy pamiętać o nierozerwalności, świętości i sakramentalności małżeństwa. Innymi słowy, każdy z pracowników Sądu winien być miłośnikiem prawdy, co oznacza przygotowanie na ewentualne niedogodności i krzywdzącą ocenę niezadowolonych stron procesowych – powiedział Biskup.

(Źródło: Sąd Biskupi Diecezji Tarnowksiej/fot.: Anna Magiera)