Neurochirurg dziecięcy: kiedy skonsultować się z ekspertem?

(Artykuł sponsorowany) Neurochirurg dziecięcy zajmuje się diagnostyką i leczeniem schorzeń układu nerwowego u dzieci i młodzieży, w tym noworodków. Wizyta u specjalisty pozwala ocenić prawidłowy rozwój dziecka i i wykryć wady wrodzone w obrębie układu nerwowego. Wczesna diagnostyka pozwala uniknąć lub zahamować rozwój choroby w przyszłości.

Neurochirurg dziecięcy  – czym się zajmuje?

Neurochirurg to lekarz medycyny, który specjalizuje się w rozpoznawaniu i leczeniu chorób układu nerwowego. Wśród głównych obszarów zainteresowania tej gałęzi medycyny znajdują się m.in. takie części organizmu jak mózg, nerwy obwodowe, rdzeń kręgowy oraz dostarczający do nich krew układ naczyniowy. Najczęściej kierowani są dla niego pacjenci, u których leczenie farmakologiczne nie przyniosło efektów, w związku z czym należy wykonać zabieg chirurgiczny.

Neurochirurg dziecięcy zajmuje się badaniem i leczeniem schorzeń układu nerwowego u młodszych pacjentów, takich jak noworodki, dzieci oraz młodzież. Opieka lekarza związana jest z różnymi dolegliwościami układu nerwowego, a konsultacje mogą być prowadzone już w wieku niemowlęcym. Lekarz zajmuje się leczeniem zdiagnozowanych chorób oraz pozwala ocenić ogólny rozwój dziecka, badając m.in. jego odruchy, percepcję lub względy ruchowe. 

Kiedy skonsultować się z lekarzem?

Dzieci często skarżą się na zmęczenie, trudności z koncentracją lub bóle głowy i kręgosłupa. Wszystko to może, ale nie musi oznaczać problemów układu nerwowego. Trzeba jednak pamiętać, że pewnych dziecięcych dolegliwości nie należy bagatelizować i lepiej je sprawdzić, niż zaniedbać. Jeśli więc Twoje dziecko regularnie skarży się na nieprzyjemne symptomy, a problematyczne objawy nie ustają, warto skonsultować je z lekarzem pediatrą lub neurochirurgiem. 

Lista wskazań do odwiedzenia specjalisty jest dość rozbudowana. Wśród nich znajdują się m.in. przewlekły ból pleców oraz ból głowy, które często przypisywane są koniecznością noszenia ciężkiego plecaka lub godzinami spędzonymi przed komputerem. Dolegliwości te mogą jednak także wskazywać, na znacznie poważniejsze zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego lub obwodowego. Wśród symptomów, które powinny zaniepokoić rodziców, znajdują się, m.in.:

• problemy rozwojowe,
• nawracające bóle głowy.
• bóle pleców i kręgosłupa,
• nadmierna sztywność karku,
• zawroty głowy i omdlenia,
• problemy z koncentracją,
• problemy z nauką,
• zaburzenie motoryki ruchowej,
• mrowienie kończyn,
• agresywne reakcje na bodźce,
• drgawki,
• zaburzenia pamięci,
• zaburzenia orientacji,
• wymioty,
• zaburzenia wzroku,
• zaburzenia słuchu,
• problemy z raczkowaniem u najmłodszych. 

Jak wygląda wizyta u neurologa dziecięcego?

Wizyta u neurochirurga dziecięcego rozpoczyna się obszernym wywiadem lekarskim, przeprowadzanym zarówno z dzieckiem, jak i jego rodzicami. Na początku konsultacji lekarz pyta o rodzaj i częstotliwość niepokojących objawów oraz okoliczności, jakie towarzyszą ich występowaniu. Lekarz z pewnością zapyta także o historię chorób w rodzinie oraz inne zdiagnozowane schorzenia, które mogą mieć wpływ na występowanie alarmujących symptomów. Warto się więc pod tym kątem przygotować do wizyty, aby móc udzielić możliwie jak najpełniejszej odpowiedzi.

W dalszej części badania lekarz neurolog dziecięcy przeprowadza badanie małego pacjenta. Podstawowe badania polegają m.in. na sprawdzeniu czucia powierzchniowego, ocenie ogólnej postawu ciała dziecka, sprawdzenia zborności ruchów oraz sprawności działania nerwów czaszkowych. Diagnostyce towarzyszyć także badania obrazowe i inne. Często jest to rezonans magnetyczny, USG, tomografia komputerowa lub RTG. Jeśli więc dziecko miało niedawno wykonywane takie badania, warto wziąć ich wyniki ze sobą.

Co leczy neurochirurg dziecięcy?

Neurochirurg dziecięcy zajmuje się leczeniem chorób i urazów obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego. Wśród nich znajdują się m.in. urazy głowy i kręgosłupa, wady cewy nerwowej, wodogłowie, guzy mózgu i guzy rdzenia kręgowe, dyskopatia, padaczka lekoodporna przepuklina oponowo-rdzeniowa i krwiaki podokostnowe (u niemowląt).