Powstańcy z Limanowszczyzny w 194. rocznicę

W rocznicę wybuchu Powstania Listopadowego przypominamy sylwetki Stanisława Zawiszy "Czarnego" i Juliusza Żuławskiego – powstańców związanych z Limanowszczyzną.

Dziś przypada 194. rocznica wybuchu Powstania Listopadowego, które rozpoczęło się 29 listopada 1830 roku. Zryw niepodległościowy, choć zakończony klęską, pozostawił po sobie pamięć o bohaterach, także tych związanych z Limanowszczyzną.

Stanisław Zawisza „Czarny”

Urodzony w 1813 roku w Krakowie Stanisław Zawisza był synem Macieja, oficera armii Księstwa Warszawskiego. W wieku 18 lat wstąpił do 9. pułku piechoty, a następnie walczył w 6. pułku strzelców pieszych „Braci Krakowian”. Po upadku powstania emigrował do Francji, gdzie ukończył szkołę inżynierską.

Podczas Wiosny Ludów w 1848 roku powrócił do Krakowa i brał udział w starciach z wojskami austriackimi. W późniejszych latach pracował jako cieśla, urzędnik kolejowy i guwerner. Ostatnie lata życia spędził w dworze Jana Pieniążka w Łososinie Górnej, gdzie zmarł 7 grudnia 1887 roku. Jego grób znajduje się na starym cmentarzu parafialnym w Łososinie Górnej.

Czy po zalaniu wystarczy wytrzeć podłogę? Ukryte zagrożenia wilgoci w domu Groźby na dzień przed szkołą. 14-latek z Podhala w izbie dziecka

Juliusz Żuławski

Urodzony w 1814 roku w Łukowicy Juliusz Żuławski pochodził z rodziny ziemiańskiej. Wziął udział w Powstaniu Listopadowym, a jego wnuk Jerzy Żuławski wspominał o tym w wierszu „Do moich synków”.

W 1844 roku Juliusz poślubił Mariannę Laskiewicz z Młynnego. Wspólnie doczekali się ośmiorga dzieci, z których trzecim był Kazimierz Żuławski – uczestnik Powstania Styczniowego, działacz społeczny i ojciec poety Jerzego Żuławskiego. Rodzina Żuławskich wniosła znaczący wkład w rozwój polskiej literatury i kultury.

Juliusz Szeliga Żuławski także spoczywa na łososińskim cmentarzu. 

Powstanie listopadowe: tło historyczne

Powstanie rozpoczęło się nocą z 29 na 30 listopada 1830 roku, gdy grupa spiskowców ze Szkoły Podchorążych Piechoty pod wodzą Piotra Wysockiego zaatakowała Belweder w celu zabicia przebywającego w tam Wielkiego Księcia Konstantego, brata cara Mikołaja I. Choć zamach się nie powiódł, do walki przyłączyli się mieszkańcy Warszawy.

W powstaniu przeciwko znacznie liczniejszej rosyjskiej armii wzięło udział około 54 tys. polskich żołnierzy. Zryw trwał ponad rok, zakończył się klęską i represjami, które drastycznieograniczyły autonomię Królestwa Polskiego.