Wielki Piątek: Liturgia Męki Pańskiej i adoracja Krzyża

Wielki Piątek to dzień Męki i Śmierci Chrystusa. Kościół nie sprawuje w tym dniu Eucharystii, a centralnym punktem liturgii staje się adoracja Krzyża.

Wielki Piątek, będący kontynuacją pierwszego dnia Triduum Paschalnego, jest dniem, w którym Kościół wspomina Mękę i Śmierć Jezusa Chrystusa. Tego dnia nie odprawia się Mszy Świętej. Zamiast niej, sprawowana jest Liturgia Męki Pańskiej, uznawana za najbardziej poważną i surową w całym roku liturgicznym.

Liturgia rozpoczyna się w ciszy. Kapłan pada na twarz przed ołtarzem w geście prostracji, będącym wyrazem najgłębszego uniżenia wobec misterium śmierci Chrystusa. Następnie odczytywana jest Liturgia Słowa, w której centralne miejsce zajmuje opis Męki Pańskiej według św. Jana. Po homilii następuje uroczysta Modlitwa Powszechna z dziesięcioma wezwaniami obejmującymi różne intencje – od Kościoła, przez rządzących, aż po osoby cierpiące.

Kulminacyjnym momentem liturgii jest adoracja Krzyża. Krzyż wnoszony jest do prezbiterium i stopniowo odsłaniany przy śpiewie: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata. Pójdźmy z pokłonem”. Wierni mają możliwość indywidualnego oddania czci krzyżowi. W większych wspólnotach adoracji dokonują najpierw wyznaczeni przedstawiciele, a następnie krzyż zostaje ukazany wszystkim zebranym.

Pijany kierowca zatrzymany przez patrol Kolej szykuje następną inwestycję. Dworzec przejdzie remont, powstaną miejsca parkingowe

Podczas Liturgii Wielkiego Piątku nie sprawuje się Eucharystii. Komunia Święta udzielana jest z Hostii konsekrowanych poprzedniego dnia, podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej. Praktyka ta została wprowadzona powszechnie dopiero w XX wieku.

Na zakończenie liturgii odbywa się procesja do tzw. Grobu Pańskiego, gdzie Najświętszy Sakrament zostaje uroczyście przeniesiony i wystawiony do adoracji. Monstrancję okrywa się przejrzystą zasłoną. W ten sposób rozpoczyna się czas czuwania przy Chrystusie pogrzebanym, stanowiący przejście do kolejnego etapu Triduum.