Przy okazji Jabłońca, o Marszałku raz jeszcze …

Cieszę się, że znów mam okazję napisać o Wielkim Polaku. Było już o szabli, o wąsach, a teraz przyszła pora na zagadnienie z wyższej, bo niebiańskiej, półki.

Zostałem wywołany do tablicy przy okazji obchodów 97. rocznicy bitwy na Jabłońcu. Otóż przeglądając na ogół życzliwe komentarze (dziękuję ☺), wyczytałem, że Józef Piłsudski był luteraninem. Chytrze napisane. Raczej nie
z rozpędu czy niewiedzy, bo dzisiaj dostęp do źródeł internetowych czy dobrej książkowej biografii Komendanta jest oczywisty, tym bardziej dla wytrawnego sieciowego harcownika (to komplement!). Merytorycznie nie można tym słowom nic zarzucić, bo to fakt. Był protestantem, tylko że … przez krótki okres swego życia. A to zmienia diametralnie postać rzeczy! Tak więc pisanie, że Piłsudski był luteraninem, bez wzmianki o tym, że urodził się i dokonał żywota na łonie Kościoła Rzymsko-Katolickiego, to po prostu zwykłe nadużycie. Taka modna dzisiaj półprawda. Zmuszony jestem to wyjaśnić, bo nie sądzę, by autor komentarza zechciał to uczynić.

Nasz bohater, dwojga imion, Józef Klemens, urodził się 5 grudnia 1867 roku w majątku Zułów, w powiecie święciańskim. Został ochrzczony 15 grudnia tegoż roku w Sorokpolu, w kościele rzymsko-katolickim, przez księdza proboszcza Tomasza Wolińskiego. Przeszedł na protestantyzm, zawierając związek małżeński z rozwódką, Marią Juszkiewiczową z Poklewskich (ach!-te kobiety), 15 lipca 1899 roku we wsi Paproć Duża. Wyrzekł się protestantyzmu 27 lutego 1916 roku – na froncie – w Karasinie. Akt wyrzeczenia sporządził kapelan I pułku Legionów, ksiądz Henryk Ciepichałł, a świadkami byli: Kazimierz Sosnkowski i Bolesław Wieniawa-Długoszowski. Zmarł – jak wiadomo – 12 maja 1935 roku w obecności księdza Władysława Korniłowicza z Lasek, namaszczony olejami świętymi. Żył lat 68 (niespełna); protestantem był lat 16 i pół. Zatem jest to jedna ćwiartka życia.

Oceńcie Państwo sami, czy miałem rację, zawracając Wam tym głowę.
A może czepiam się tylko szczegółów.

Dziękuję wszystkim uczestnikom uroczystości na Jabłońcu za wspólną modlitwę. Wyrazy uznania kieruję do Pani Jolanty Szyler, Szefowej Wydziału Promocji, Kultury, Sportu i Turystyki. Dzięki Jej talentom organizacyjnym,
kompetencji i przedsiębiorczości uroczystość ta się odbyła. Dziękuję też księdzu Proboszczowi dr Wiesławowi Piotrowskiemu za dar Mszy Świętej, a księdzu  mgr Włodzimierzowi Chwałkowi za jej piękną celebrę.

P.S. Do swojej galerii starej pocztówki wrzuciłem tym razem wizerunek Komendanta z wczesnego okresu legionowego. Kartkę tę wysłał jego podkomendny z okopów w 1917 roku. Już wtedy rodziła się legenda …