Słowo na niedzielę: nie bój się ryzykować

Od dziś co tydzień w tym miejscu ks. Michał Olszewski SCJ będzie publikował rozważania na niedzielę. Zapraszamy do lektury.

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalegou, Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. Gdy Jezus przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

Od ponad roku obserwuje drogę poszukiwania Jezusa w życiu Osoby, która w naszym społeczeństwie, należy do grupy ludzi, którą można by nazwać grupą tych, co życie wzięli w swoje ręce. Dosłownie tak. W swoje ręce! Kariera, awanse i robienie dużych pieniędzy. Nie wiele tam zaś miejsca dla Boga, a jedynie na jakieś jego modne odmiany czy zastępniki. Spotkałem tę Panią, gdy przeszło rok temu, organizowaliśmy w Krakowie Ogólnopolskie Czuwanie Młodzieży. Poprosiliśmy jedną z sieci handlowych o pomoc. Na krótko więc przed czuwaniem przyjechała Pani Dyrektor jednego z wielkich działów, pięknym samochodem i przywiozła „co nieco” dla młodzieży. Gdy otworzyła drzwi auta, zobaczyłem na kierownicy przewiązaną czerwoną wstążeczkę i zaniepokojony zapytałem cóż to takiego? W odpowiedzi usłyszałem, że otrzymała tę rzecz od wróżki, by była chroniona i szczęśliwa. Tak się zaczęła nasza rozmowa na temat prawdziwego szczęścia. Ja opowiadałem o moim szczęściu z Jezusem, a Ona o swoim. W pewnym momencie zobaczyłem, że Bóg zaczyna drążyć Jej serce. Drążyć miłością. Zaczynała odkrywać wielkość Jezusa, który kocha za darmo. Odkryła tajemnicę tego, że być z Jezusem to kochać bezinteresownie. Dzisiaj, po przeszło roku, mówi, że „fajnie jest być Chrześcijaninem i że w ogóle Chrześcijaństwo to bardzo fajna sprawa i co najważniejsze nic nie kosztuje”. Bóg wywrócił Jej życie do góry nogami, zmieniła pracę, zerwała z wróżkami. Szuka cały czas prawdy o Jezusie i Jego Ewangelii. Powoli też odkrywa tajemnicę Kościoła i obecność Jezusa w sakramentach.

Dlaczego opowiedziałem tę historię? Gdyż chcę pokazać, że Ewangelia to jest konkret! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. Właśnie te słowa z dzisiejszej niedzieli nie są martwymi słowami Jezusa sprzed 2000 lat, ale są tymi, które dzieją się pośród nas. Jezus do każdego z nas przychodzi, by rozświetlić nasze cieniste krainy, krainy śmierci i dać nam światło. Prosi też, nawracajcie się! Chrystus nieustannie prosi nas o to, byśmy patrzyli w nasze serca i wracali do pionu, gdy brutalna codzienność wykrzywi nasze sumienia nałogami, bałwochwalstwem, zdradami, konsumpcjonizmem i brakiem miłości. Dokładnie miesiąc temu, Jezus w tajemnicy Bożego Narodzenia po raz kolejny przypomniał nam: przyszedłem do Ciebie, by Cię ukochać, pocieszyć, przytulić, rozświetlić mroki twego życia! Czy daliśmy Mu szansę? Czy wykorzystaliśmy tę okazję sprzed miesiąca, by odnowić w sobie relację do Jezusa? Jeśli nie, dzisiaj Pan proponuje nam na nowo, przyjęcie Jego nawracajcie się, by mógł rozświetlić mroki naszego życia.

Nie bójmy się więc zaryzykować w tę niedzielę i otwórzmy serca Chrystusowi. Gdy to uczynimy, będziemy mogli oglądać cuda, które On czyni pośród nas. Zobaczymy, jak nadal w swoim Kościele Jezus leczy, uwalnia i głosi tę cudowną prawdę o życiu z Nim na zawsze w domu Ojca. Nigdy nie będziemy w stanie prawdziwe zasmakować w Ewangelii, jeśli nie zaryzykujemy jak Apostołowie, którzy na Jezusowe Pójdź za mną, odpowiedzieli pozytywnie. Chrześcijaństwo bowiem nic nie kosztuje, ale jest bardzo ryzykowne. Można bowiem zyskać wszystko i wszystko można też utracić. Bądź więc człowiekiem duchowego interesu i nie bój się ulokować dobrze oszczędności Twojego serca w tej lokacie najwyższego oprocentowania. Gdzie ją znaleźć?

Podaję namiary:

Nazwa Banku: Kościół

Lokata: Życie wieczne

Koordynator projektu: Jezus Chrystus

Oprocentowanie: 100 %

Życzę więc wszystkim powodzenia w tym wiecznym interesie. Jeśli się nam uda, spotkamy się w niebie!

Dla wytrwałych: Duchowe GMO