11 LISTOPADA – Narodowe Święto Niepodległości

Po dwóch pierwszych rozbiorach w 1772 r. i 1793 r. Polacy podjęli ogromny wysiłek, aby przywrócić Ojczyźnie wolność. Na przestrzeni kilku pokoleń Polska nie istniała. Mocarstwa postanowiły wymazać Polskę z historycznych dokumentów.

Nasza narodowa tragedia rozpoczęła się 5 sierpnia 1772 r. Rosja, Prusy i Austria dokonały pierwszego rozbioru Polski pozbawiając Polaków ich Ojczyzny. Przez te lata niewoli zaborcy próbowali narzucić Polakom swoją kulturę, język, obyczaje, religię. Dzięki Polakom, ich patriotycznym sercom, najcenniejsze wartości zostały uratowane. W 1795 r. doszło do trzeciego rozbioru. Polska została wymazana z mapy świata. Po 123 latach, w listopadzie 1918 r. kraj odzyskał niepodległość. To nie koniec walk o odbudowę kraju. Proces kształtowania granic trwał do 1923 r. i okupiony był ciężkimi walkami. Droga Polski do niepodległości była długa i ciężka. Dopiero w 1914 r. pojawiła się nadzieja na odzyskanie kraju. W trakcie pierwszej wojny światowej po dwóch przeciwnych stronach stanęli zaborcy, Niemcy i Rosja. Trzeci z zaborców Austro-Węgry. Niszczone wewnętrznymi sporami, słabościami traciły kontrolę nad zajmowanymi terenami. Chociaż sytuacja międzynarodowa dawała szansę na zmiany to nie stwarzała realnej okazji do rozpoczęcia działań. Pod koniec 1916 r. zaczęło się to zmieniać. W grudniu, car Mikołaj II ogłosił zamiar stworzenia wolnego Państwa Polskiego. Była to tylko propaganda. Miała ona na celu zachęcenie ludności do walki z Niemcami, był to sygnał, że sprawa Polski nie została zapomniana. W styczniu 1917 r. Prezydent Stanów Zjednoczonych Woodrw Wilson oficjalnie zasugerował jednym z warunków nowego powojennego ładu musi być utworzenie niepodległej Polski. W marcu Roman Dmowski przekazał przedstawicielom Ententy memoriał, w którym wymienił tereny mające wejść pod kontrolę Polski. To sprawiło, że kolejne państwa zaczęły angażować się w sprawę odzyskania niepodległości przez nasz kraj. 4 czerwca 1917 r. we Francji utworzono pierwsze oddziały Wojska Polskiego, oddziały polskie zaczęto formułować w Austro-Węgrzech na bazie formacji – Legiony Polskie. Niestety szybko je rozwiązano. Ich członkowie odmówili złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec w lipcu 1917 r. (tzw. Kryzys przysięgowy). Większość żołnierzy internowano i posadzono w więzieniu. Józef Piłsudski najbardziej wpływowa postać w Legionach aresztowany, przewieziony do twierdzy w Magdeburgu, tam przebywał do listopada 1918 r. Prezydent Wilson ponownie w orędziu noworocznym powiedział, należy utworzyć wolną Polskę.

POLSKO ZIEMIO OJCZYSTA POWRÓCIŁAŚ DO NAS

Pierwsza wojna światowa przywróciła do życia Państwo Polskie. W wyniku upadku potęg zaborczych i własnych działań Polska powróciła na mapy Europy.

„Odrzućmy wszystko co nas dzieli i bierzmy wszystko co nas łączy w pracy i walce o WOLNOŚĆ I NIEPODLEGŁOŚĆ POLSKI” – Władysław Anders – generał broni

„Gdy Polacy będą umieć siebie samych cenić w domu, będą ich cenić za granicą” – Stanisław Staszic – duchowny pisarz epoki oświecenia

„Prawdziwy patriotyzm nie może mieć na względzie interesów jednej klasy, ale dobro całego narodu” – Roman Dmowski – publicysta, polityk

MARSZAŁEK JÓZEF PIŁSUDSKI ARCHITEKTEM ZWYCIĘSTWA

Kilka dni przed rozpoczęciem kontrofensywy Marszałek stwierdził – rezultat jest niepewny. Marszałek był realistą, widział rzeczy takimi jakie są, bez żadnych uproszczeń. Wszystko znajduje się w rękach Boga i ta ręka mnie prowadzi i osłania. Kardynał Aleksander Kakowski, który dobrze znał Piłsudskiego powiedział: Marszałek jest typowym Polakiem, to wyznawca Matki Boskiej Ostrobramskiej. Wyznał w prywatnej rozmowie, że przed powzięciem każdej ważnej decyzji radzi się jej. Nie rozstawał się z wizerunkiem Matki Boskiej Ostrobramskiej. Niewykluczone, że takiej rady zasięgał również w 1920 r. kiedy podjął najważniejszą decyzję swojego życia. Skoro tak uważał, nie ma sprzeczności między twierdzeniem, że w sierpniu 1920 r. wydarzył się cud w znaczeniu religijnym. Architektem był Józef Piłsudski.

 
BITWA WARSZAWSKA – CUD NAD WISŁĄ

W historii świata niewiele jest wydarzeń o tak przełomowym znaczeniu dla losów całej ludzkości jak Bitwa Warszawska 1920 r. Brytyjski pisarz Lord D’Abernon uznał ją za 18 najbardziej decydującą bitwę w dziejach świata. Wszystkie przesłanki strategiczne wskazywały, że nacierający na Warszawę front zachodni Michaiła Tuchaczewskiego zajmie polską stolicę najdalej w połowie sierpnia 1920 r. Do Warszawy zbliżała się stu tysięczna armia bolszewicka.

BOGU ŻYCIE, OJCZYŹNIE WOLNOŚĆ

Nasz rodak ziemi limanowskiej brał udział w Bitwie Warszawskiej, Janek Wróbel miał 23 lata. Urodził się w Pisarzowej. Panująca grypa hiszpanka zabrała mu rodziców. Wychowaniem dzieci zajęła się rodzina z Męciny. W domu panowała miła, patriotyczna atmosfera. Każde dziecko miało poczucie własnej wartości. Janek ukończył nowosądeckie gimnazjum. Pracował w Urzędzie Skarbowym. Zarobione pieniądze przekazał na broń – to była odezwa na apel Józefa Piłsudskiego. Wstąpił do legionów. Walczył o wolną Polskę. Ranny na polu bitwy zmarł w szpitalu polowym 101. Jego miejsce spoczynku to cmentarz parafialny w Męcinie. Zapalmy znicz, oddajmy hołd. Kiedy Ojczyzna była w trudnej sytuacji, kiedy wrogowie chcieli ją unicestwić pomimo młodego wieku walczył, bronił jej, abyśmy mieli wolną Ojczyznę.

Dobry Jezu, a nasz Panie daj wszystkim bohaterom naszej Ojczystej ziemi Wieczne Spoczywanie.
Spoczywajcie w Pokoju.

„Naród, który nie szanuje swej przeszłości, nie zasługuje na szacunek teraźniejszości i nie ma prawa do przyszłości” – Józef Piłsudski
 
Janina Firlej