Uczczono pamięć Legionisty Porucznika Jana Wróbla

Nasza Ojczyzna to Polska. Szanujmy się - jesteśmy sobie potrzebni.

PILNOWAĆ I PRZYPOMINAĆ PRAWDZIWĄ HISTORIĘ NASZEJ OJCZYZNY

Patriotyzm to między innymi gotowość poświęcenia osobistego dla dobra Ojczyzny. Moim zdaniem patriotyzm łączy się z aktywną postawą w życiu społecznym. Nie można żyć w Kraku i być całkowicie nieczułym, obojętnym na problemy drugiego człowieka. Patriota to człowiek poświęcający się Ojczyźnie. Zazwyczaj to człowiek skromny, kochający swoją Ojczyznę zna prawa i wypełnia obowiązki. Patriotyzm to szacunek, umiłowanie i oddanie się własnej Ojczyźnie, chęć ponoszenia za nią ofiar, pełna gotowość do jej obrony w każdej chwili, to pielęgnowanie tradycji narodowej, kultury, języka. Oparty jest na poczuciu więzi społecznej, wspólnoty kulturowej oraz solidarności z własnym narodem i społecznością.

15 sierpnia 1920 rok CUD NAD WISŁĄ

Zapomniany na Zachodzie Cud nad Wisłą uratował miliony ludzi przed tyranią marksizmu – leninizmu, to słowa brytyjskiego publicysty Daniela Hannana. Publicysta zwraca uwagę, że w tym okresie 15 sierpnia każdego roku powinniśmy znaleźć chwilę przerwy i podziękować polskim żołnierzom, którzy broniąc swojej Ojczyzny, uratowali Europę. Bitwa Warszawska została uznana za 18-stą przełomową bitwę w historii świata. To Europa zawdzięcza polskiemu żołnierzowi obronę cywilizacji łacińskiej. Gdyby wojna zakończyła się przegraną Polaków czekałby ich los taki sam jaki spotkał Polaków, którzy pozostali w Związku Sowieckim i na Ukrainie. W tej bitwie brał udział mieszkaniec Męciny (Gmina Limanowa) Janek Wróbel. Po zakończonej bitwie powrócił do domu, do rodaków w Męcinie. Kiedy doszła do niego wiadomość, że jego 5-ty pułk dalej walczy ubrał mundur informując bliskich, wracam na pole walki. Rodzina prosiła go „nie jedź, jesteś ranny, nie dojedziesz na pole walki”. Odpowiedział „z Bogiem, Ojczyzna mnie wzywa”. Dojechał zaraz włączył się do aktywnej walki z wrogiem. Został ciężko ranny pod Karelicami. Przewieziono go do szpitala polowego numer 101. Zdając sobie sprawę ze stanu zdrowia prosił dowódcę aby zawiózł go do rodaków w Męcinie. Skonał 7 października 1920 roku w wieku 23 lat. Zwłoki przywieziono w dwóch trumnach dębowej i metalowej. Pogrzeb odbył się 4 kwietnia 1921 roku. Był to legionista ziemi limanowskie, który swoje życie złożył na ołtarzu Ojczyzny. W tak ważnym dniu na grób legionisty przybył Wójt Gminy Limanowa pan Jan Skrzekut, doktor nauki historycznych pan Grzegorz Krzak. Oddaliśmy hołd wielkiemu
patriocie w modlitewnej ciszy, refleksyjności, zadumie, zostały złożone kwiaty, zapalone znicze. Chcę zauważyć, to patriotyzm, honor, szacunek do bohatera narodowego przyczyniły się do uczczenia pamięci przez przedstawicieli limanowskiej gminy pierwszy raz.

Testament Janka to słowa „Z BOGIEM, OJCZYZNA MNIE WZYWA”. Jakże piękne słowa przekazuję Ci czytelniku. Ojczyzna wzywa każdego z nas by jej służyć, szanować ją i kochać tak, jak kocha się matkę. Każdy z nas ma swój czas i swoje miejsce. Nie marnujmy tego daru. Bądźmy kontynuatorami przekazanego nam przez Janka testamentu, a będziemy szczęśliwi.

Opracowała Janina Firlej