Zakończyła się konferencja „Dajmy dzieciom znowu chcieć”!

Intensywny dzień pełen motywacji, wsparcia i dialogu o przyszłości edukacji! Zakończyła się konferencja „Dajmy dzieciom znowu chcieć” w Limanowej!

Dziś, 10 grudnia br. w Limanowskim Domu Kultury z inicjatywy Pauliny Knapik i Domów Dziecięcych Montessori pod patronatem Burmistrz Miasta Limanowa, odbyła się konferencja „Dajmy dzieciom znowu chcieć”. Ten dzień był intensywną podróżą w głąb dziecięcej i młodzieńczej psychiki, redefiniując relacje między rodzicami, nauczycielami i uczniami.

Wydarzenie które zgromadziło na Sali widowiskowej rodziców, nauczycieli i uczniów otworzyła Burmistrz Miasta Limanowa, Jolanta Juszkiewicz, której słowa zabrzmiały jak apel o zjednoczenie sił w walce o dobrostan najmłodszych.

Moderatorem dyskusji i pierwszym prelegentem była Paulina Knapik, która ujęła swoim wystąpieniem serca słuchaczy, stawiając diagnozę bolącego problemu przygaszania przez nas dorosłych naturalnej ciekawości dzieci. Jej wykład był iskrą inspiracji, pokazującą, jak na nowo rozpalić w dzieciach żar chęci do poznawania świata. Jej słowa stały się wezwaniem nas dorosłych, to tego abyśmy przestali wymagać, a zaczęli inspirować nasze dzieci.

Następnie, Tomasz Gordon („Siła zespołu”) i Katarzyna Bańka („Mówię, więc jestem”) budowali pomosty komunikacyjne, udowadniając, że skuteczny zespół wychowawczy jest możliwy tylko wtedy, gdy serce i umysł rodzica, nauczyciela i terapeuty biją w jednym rytmie. Kolejny wykład należał do Martyny Stanuch w warsztacie „Twoje baterie też się ładują” zaoferowała słuchaczom „koło ratunkowe” – praktyczne techniki, jak nie pozwolić emocjonalnemu wypaleniu pochłonąć opiekunów.

Jednak to na wystąpienie Ilony Adamskiej, znanej modelki i mentorki, realizatorki ogólnopolskiej akcji „Nie hejtuję – motywuję”, wszyscy czekali z zapartym tchem. Jej wykład był emocjonalnym uderzeniem i jednocześnie terapeutycznym ukojeniem. Ilona Adamska przybliżając własną historię życia, nie bała się nazwać hejtu emocjonalnym zamachem na godność. Z pasją i determinacją wzywała uczestników, by raz na zawsze odrzucili język nienawiści i zastąpili go językiem miłości i akceptacji. Jej przesłanie było niejako manifestem, iż tylko język wsparcia, motywacji i autentycznej empatii jest fundamentem wewnętrznej siły każdego człowieka – siły, której hejt nigdy nie zdoła zniszczyć.

Równocześnie, uczestnicy – uczniowie – nie siedzieli bezczynnie. W tętniącej życiem – Strefie Odkrywania Siebie – mogli sami wytyczyć swoje ścieżki! Od testów predyspozycji w Strefie Kariery, po kreatywne sny o przyszłości w Strefie Technologii. Ten dzień pokazał, że młodzież chce być aktywnym architektem swojej przyszłości, a nie tylko biernym odbiorcą wiedzy.

Konferencja „Dajmy dzieciom znowu chcieć” wskazała, że sama motywacja to tylko plaster. Musimy natychmiast rozpocząć leczenie ran, które w psychice dzieci i młodzieży, jakie wywiera hejt. Ośmielanie się do szukania wsparcia jest aktem siły, co pięknie ujęła Ilona Adamska – Prosząc o POMOC, sięgamy „PO MOC”. Zwycięstwo w tej walce osiągniemy, gdy relacja, dialog i wspieranie wewnętrznego ognia i pasji dziecka –  zastąpią w wychowaniu archaiczne metody oparte na strachu i presji. To właśnie walka o język miłości i wsparcia musi stać się nowym, centralnym punktem dialogu społecznego i edukacyjnego w Polsce.