Grubo

Zapraszamy do lektury najnowszego felietonu autorstwa PAPA:

SmukÅ‚a butelka Pepsi. Taka z krÄ™conym szkÅ‚em i niebieskÄ… etykietkÄ…. Marzenie nastolatka w latach 70-tych ubiegÅ‚ego wieku. Wielkie nieba, jak ona smakowaÅ‚a. Nie chodziÅ‚o o to, co drażniÅ‚o kubki smakowe, bardziej o to, czym ta Pepsi byÅ‚a – namiastkÄ… Zachodu, wspaniaÅ‚ego Å›wiata, w którym dziewczyny w rozszerzanych dżinsowych spodniach pozwalajÄ… by wiatr rozwiewaÅ‚ ich wÅ‚osy w czerwonych kabrioletach. 

Lata później ktoÅ› z rodziny przywiózÅ‚ z Zachodu kilka butelek Coca – Coli, paczki żelków Haribo i czuliÅ›my wszyscy, że Å›wiat do nas należy. RozlewaÅ‚o siÄ™ ten bÄ…belkowy napój z namaszczeniem, duże plastikowe butelki zdobiÅ‚y każde przyjÄ™cie weselne, komunijne, urodzinowe. Niezdrowe? Kogo to obchodziÅ‚o. 

A potem zalaÅ‚ nas cukier. Symbol sytoÅ›ci. Podobno Indianie Ameryki PoÅ‚udniowej, którzy w naturze majÄ… bardzo niewielki dostÄ™p do cukrów, nie sÄ… w stanie oderwać siÄ™ od wysokocukrowych produktów, który dostarcza im cywilizacja. JedzÄ… je bez opamiÄ™tania, tyjÄ…c, tracÄ…c zÄ™by i umierajÄ…c na cukrzycÄ™. 

Ta epidemia dopadÅ‚a również nas. Nie mówiÄ™ o starszych panach z piwnym brzuszkiem. MówiÄ™ o dzieciach i mÅ‚odzieży, wÅ›ród których coraz wiÄ™cej jest osób z nadwagÄ…. W czasach gdy rzÄ…dzi tik-tok i instagram to dla nich prawdziwe nieszczęście. JesteÅ›my jak ci Indianie. Za szybko dopadÅ‚a nas cywilizacja cukru. Pokolenia naszych pradziadków i dziadków żywiÅ‚o siÄ™ ziemniakami, kaszÄ…, chlebem, mlekiem i kapustÄ…. Cukier byÅ‚ fanaberiÄ…, czymÅ› extra, Å›wiÄ…tecznym pojedynczym rarytasem. Dla naszych rodziców i dla nas samych cukier byÅ‚ nieraz walutÄ…, czÄ™sto surowcem do produkcji innych produktów. To dziÄ™ki niemu caÅ‚a Polska bardzo dobrze znaÅ‚a datÄ™ bitwy pod Grunwaldem. ByÅ‚ niezbÄ™dny by wszelkie owoce lata zapakować w sÅ‚oiki; w zimie byÅ‚o to zarówno źródÅ‚o witamin jak i radoÅ›ci. Kto siÄ™ nie cieszyÅ‚ gdy mama pozwoliÅ‚a ze sÅ‚oika wydobyć dodatkowÄ… Å‚yżeczkÄ™ powideÅ‚ Å›liwkowych czy dżemu truskawkowego. Ten smak zostawaÅ‚ w ustach na dÅ‚ugo. 

JesteÅ›my zatem coraz grubsi. I coraz mniej chce siÄ™ ruszać nam i naszym dzieciom. Nam siÄ™ nie chce, dzieci zanurzone w cyfrowy Å›wiat, uważajÄ… wysiÅ‚ek fizyczny za zbÄ™dny i bezsensowny. Przy okazji lamentu nad wynikiem polskiej reprezentacji na igrzyskach olimpijskich w Paryżu przeczytaÅ‚em gdzieÅ›, iż nasza polska niechęć do sportu wynika z chÅ‚opskiej tradycji polskiego spoÅ‚eczeÅ„stwa. W wiejskiej rzeczywistoÅ›ci czas wolny przeznaczony byÅ‚ na bierny odpoczynek. Trudno siÄ™ dziwić, że po caÅ‚otygodniowej harówce w polu i oborze wolna niedziela nie byÅ‚a czasem aktywnoÅ›ci a zwykÅ‚ego leżenia i odespania. 

Praca na gospodarstwie rolnym nie jest już podstawowym zajÄ™ciem naszego spoÅ‚eczeÅ„stwa. Powoli i nieÅ›miaÅ‚o ludzie zaczynajÄ… tÄ™sknić za ruchem, wysiÅ‚kiem fizycznym, wynikajÄ…cym z tego zmÄ™czeniem ale i satysfakcjÄ… zwiÄ…zanÄ… z osiÄ…ganiem wyznaczonych sobie celów. Jeszcze dekadÄ™ temu wieczorny spacer starszych paÅ„ z kijkami byÅ‚by postrzegany w Å›rodowisku wiejskim jako wyraz sklerotycznej fanaberii. Podobnie jak wieczorne czy poranne bieganie. Widzimy, że z każdym rokiem coraz bardziej siÄ™ to zmienia i dobrze. 

Trzeba siÄ™ ruszać moi drodzy. Nieważny wiek, nieważna sÅ‚aba forma. Należy tylko pokonać samego siebie i wstać z kanapy. Chodzić, jeździć, biegać, grać. Tak żeby zmÄ™czyć siÄ™ jak po caÅ‚odziennej pracy przy żniwach czy sianokosach. Jak my zaczniemy to i mÅ‚odzi pójdÄ… naszym Å›ladem. 

Idźmy na gruuubo.