Cudze pieniądze są najtańsze – część druga

Zapraszamy do przeczytania kolejnego felietonu, którego autorem jest PAPA:

Dwa tygodnie temu felieton został poświęcony rozdawnictwu. Nieuzasadnionemu, niesprawiedliwemu, takiemu, które po prostu rodzi gorycz. Nie chodzi o zazdrość, bardziej o tupet, będący udziałem tych, którzy ponad elementarne poczucie przyzwoitości wybierają miałkość i wygodnictwo. Biegasz maratony, udzielasz się społecznie, spędzasz całe popołudnia na saunie – nie jest to złe życie. Klawo, jak cholera – pewnie wielu chciałoby machnąć ręką na przyziemną codzienność, która wymaga od człowieka harówki, bo przecież trzeba sobie poradzić. Zapłacić rachunki, zapewnić sobie dach nad głową, itd. Widzimy mnóstwo takich osób dookoła, ledwo żywych, przyciśniętych kredytami na budowę domu, zakup mieszkania czy koniecznością zapłaty czynszu (a te nawet w Limanowej są niemałe, wystarczy przejrzeć ogłoszenia). Zwłaszcza wówczas gdy jednak nie jesteś niebieskim ptakiem i ciąży na tobie obowiązek choćby względem własnych dzieci. Wydawać by się mogło, że w kolejce po miejskie mieszkania socjalne samotni mężczyźni w średnim wieku, realizujący wymagające zdrowia pasje własne są umieszczani na samym końcu. Okazuje się, że nie w Limanowej. Tu miasto pomaga nawet takim. Normalnie zazdroszczę, bo po jaką cholerę biedoliłem się z tym kredytem na 25 lat, żeby mieć jakiś kąt nad głową. Wystarczyło ogłosić zbiórkę podpisów w internecie i już jakieś miejskie mieszkanko z niziutkim czynszem by się trafiło. Nie wiem tylko czy w ramach przeprosin czy bardziej pacyfikacji.  

Są jednak jeszcze większe kwiatki. Wielkie niczym słoneczniki. Gdzie, jak nie w Limanowej, mieście dobrobytu, tanich mieszkań i przychylności dla ludzi w potrzebie. Pamiętacie słynne zamieszanie z zakupem przez miasto budynku w Czchowie dla rodzin romskich?? Oj, działo się. Przy tej okazji nawet Pani Jaworowicz świetnie się bawiła w rytmach skocznej cygańskiej muzyki, a burmistrzowie i Limanowej i Czchowa przerzucali biednych Romów niczym tenisiści piłkę przez siatkę w czasie wielkoszlemowego meczu. Ostatecznie w Czchowie, w domu kupionym i wyremontowanym za miejskie i rządowe pieniądze, zamieszkali Romowie, choć inni, niż ci, którzy dom sobie ten wybrali. Dostali wielką chałupę za darmo, nie musieli płacić czynszu, mieli za zadanie tylko utrzymać jako taki porządek i płacić za to, za co każdy właściciel domu płacić musi: prąd, ogrzewanie, internet, wodę, itd. 

A jednak okazało się, że darowanemu koniowi można w zęby zaglądać. Że można olać podpisane umowy, wrócić się do Limanowej i dostać od Pani Jolanty Juszkiewicz następne mieszkanie. Następne miejskie mieszkanie. Pewnie z tego samego powodu co dla wielbiciela sauny – mieszkań w Limanowej od groma, nie ma komu dawać, bo wszyscy tacy bogaci, że jak im Pani Burmistrz proponuje dla siebie czy dla ich dzieci to bronią się jak mieszczanie w średniowieczu przed czarną ospą. Frontem do mniejszości etnicznych – tylko czekać aż poruszeni tym jakże szlachetnym postępowaniem Pani Joli mieszkańcy Koszar, Ochotnicy Dolnej czy Maszkowic przyjadą do Limanowej mając nadzieję, że chwilę pomieszkają u krewnych a potem trafi się okazja na nowy lokal. Na razie taka cud zdarzył się szczęśliwcom, co to porzucili Limanową dla Czchowa by jednak dojść do wniosku, że skoro Bieda wygonił to Jolanta przyjmie z powrotem z otwartymi ramionami. 

Wszystko rzecz jasna transparentnie jak nigdy dotąd. Co prawda krążą jakieś złe głosy, ale przecież „złe głosy nie idą w niebiosy”. Pani Burmistrz rozdaje, większość radnych bezobjawowa, komisja rewizyjna nie widzi, nie słyszy, nie pyta, nie kontroluje. Jest dobrze. 

p.s. 

Babcia nad chlebowym piecem miała powieszoną białą makatkę z napisem „Przewiduj, zapobiegaj, byś straty nie miewał; Głupi mówi po szkodzie: „Jam się niespodziewał!“